Wstecz do pozycji
ostatniego wyboru


­čöľKarol Chum: ostatni krzyk /455/ ℗

    🖨 Drukuj stronę z tym tekstem

UWAGA. Każdy tekst możesz udostępnić na portalu FACEBOOK: profilu, grupie lub stronie.
Tekst opublikowano dnia: 12/17/19.


Karol Chum
ostatni krzyk

na dnie ka┼╝dego wiersza
z kt├│rego siebie wyci─ůgam
le┼╝y martwa natura ptaka
podcięte skrzydła i milczenie
wykręcona główka do tyłu
oczy zapadnięte niczym stara mogiła
zapomniana opuszczona bez krzy┼╝a

dope┼éniam si─Ö cierpieniem i cisz─ů
uchodzi ze mnie pragnienie mi┼éo┼Ťci
nie wplatam si─Ö w ┼╝adne drzewo
zapomniałem jak wić gniazda
nie my┼Ťl─Ö nawet o tym
czy jestem kim┼Ť lub czym┼Ť

wiersze moje
ostatni krzyk nim run─Ö w morze

Wrocław, 10.05.2014
---
ÔäŚ Opublikowano w ksi─ů┼╝ce "Siedemdziesi─ůt siedem".


­čöľKarol Chum: ostatni krzyk /455/ ℗

Wszelkie prawa zastrzeżone!
Tylko teksty oznaczone symbolem ℗ stanowią teksty oficjalne,
ostateczne i jakie ukazały się drukiem tradycyjnym.
Teksty inne mogą podlegać dalszym zmianom lub korektom
przed ewentualnym ich opublikowaniem. Nie powinny być nigdzie kopiowane,
powielane i publikowane bez adnotacji "wersja nieoficjalna".
Powinny zawierać źródło pochodzenia, tj. stronę autorską www.chum.pl.
  Tekst zamieścił: Karol Chum, dn. 12/17/19.