Wstecz do pozycji
ostatniego wyboru


🔖Karol Chum: Ostatnie zdanie /169/

    🖨 Drukuj stronę z tym tekstem

UWAGA. Każdy tekst możesz udostępnić na portalu FACEBOOK: profilu, grupie lub stronie.
Tekst opublikowano dnia: 12/10/19.


Karol Chum
Ostatnie zdanie

Z niepamięci, z zapomnienia,
Z drżenia wargi całowanej,
Życie swoje całe zmieniam.
Życie smutne, życie dane.

Płynę morzem, idę drogą,
Myślą w błękit się zanurzam.
To, co inni jeszcze mogą,
Dla mnie niczym jest jak burza.

Już nie kocham, już nie czuję,
Już mi jest to obojętne.
Usta szepczą, usta skuję
W noce chłodne, nieodświętne.

Z niepamięci, z zapomnienia
Nie chcę, nie wiem i nie mogę.
Z przemijania, ze znużenia,
Piję wciąż zmąconą wodę.

Chleb jak kamień, wino – krwiste.
Jest, jak jest i pozostanie.
Życie bywa oczywiste,
Póki w końcu nieustanie.

Wrocław, 28.11.2015

🔖Karol Chum: Ostatnie zdanie /169/

Wszelkie prawa zastrzeżone!
Tylko teksty oznaczone symbolem ℗ stanowią teksty oficjalne,
ostateczne i jakie ukazały się drukiem tradycyjnym.
Teksty inne mogą podlegać dalszym zmianom lub korektom
przed ewentualnym ich opublikowaniem. Nie powinny być nigdzie kopiowane,
powielane i publikowane bez adnotacji "wersja nieoficjalna".
Powinny zawierać źródło pochodzenia, tj. stronę autorską www.chum.pl.
  Tekst zamieścił: Karol Chum, dn. 12/10/19.